Maastricht genoodzaakt tot grote saneringsronde

Maastricht ziet zich genoodzaakt om een saneringsronde te houden langs de gemeentelijke sportaccommodaties. Deze tonen over de volle breedte treurige bezettingscijfers en zijn zeker niet kostendekkend. Als oorzaak wijst dagblad De Limburger het gemeentelijke wanbeleid aan.

Maastricht ziet zich genoodzaakt tot het doorvoeren van een grote saneringsronde om het grote aantal sportaccommodaties te reducerenParadepaardje
Op het Sportpark West aan de Negenputruwe in Maastricht, een van de multifunctionele paradepaardjes van het Maastrichtse sportbeleid, doet een groepje senioren tai-chi-achtige oefeningen, drie mannen werken op het basketbalveld aan hun conditie en twee jonge vrouwen rennen rondjes om het voor diverse sporten geschikte grote kunstgrasveld bij de kantine.

Verpletterende leegte
De drie jeu de boules banen zijn leeg en het onkruid staat op sommige plekken een halve meter hoog. De fitnesstoestellen wachten op gebruikers en op geen enkel veld is enige activiteit te zien. Zelfs voor een vakantieperiode is de leegte verpletterend. Waarom zijn hier geen activiteiten georganiseerd voor de jeugd die niet op vakantie is?

Altijd reuring
Sportpark West zou een plek worden waar van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat altijd wat te beleven zou zijn. Allerlei clubs en sporten zitten bij elkaar, met gezamenlijk gebruik van kantine, kleedkamers en vergaderruimten. Er zou altijd toezicht en altijd reuring zijn maar daar is nog niet veel van terechtgekomen, de miljoeneninvestering en de onmiskenbare kwaliteit van het sportpark ten spijt.

Sportbeleid als sluitpost
Niet verwonderlijk met een eerste sportparkmanager, die zijn ambtelijke leven sleet bij de sociale dienst. De goede man hield het al snel voor gezien en de gemeentelijke ambities rond sportpark management verwaterden sneller dan ze op schrift waren gezet. Het is alles zeggend voor het gemeentelijke sportbeleid, sinds jaar en dag de sluitpost op de stedelijke prioriteitenladder.

Geen vereniging nodig
Er is de afgelopen jaren veel geld naar sport gegaan en er staan nog wat uitgaven in de planning. Sporthal Geusselt wordt vervangen, er ligt een fraai nieuw zwembad en het Geusseltpark oogt, net als Sportpark West, ideaal voor de sportieve en recreërende mens. Die laat al dat fraais echter links liggen.

De bezoekcijfers van het Geusseltbad houden bepaald niet over. Clubs hebben het moeilijk in een samenleving waarin sporters geen vereniging meer nodig hebben om hun conditie op peil te houden. De groep mensen die ‘iets’ doet aan sport mag dan in Maastricht stabiel blijven, het beroep op de aanwezige gymzalen, sporthallen, voetbalvelden en andere terreinen is laag.

Bezettingscijfers
Dat heeft te maken met de verouderde gebouwen (gemiddeld bijna veertig jaar) maar vooral met het onvermogen om verschillende doelgroepen te motiveren om de bezettingscijfers op te krikken naar een acceptabel niveau. De binnenaccommodaties brengen slechts 53% van hun kosten op. De stad past dus bijna de helft bij. Bij de buitensporten is nog schrijnender, daar moet maar liefst 81% van de sportparkkosten uit de algemene middelen komen.

Ingelijfd
Een voetballer betaalt per seizoen 17,55 euro voor het veldgebruik, een hockeyer 14,26 euro maar een volleyballer precies 152,10 euro. Het zijn historisch gegroeide cijfers, die deels als erfenis worden meegesleept na de grote herindeling van begin jaren zeventig van de vorige eeuw waarin dorpen als Borgharen, Amby, Heer en Heugem nog snel even hun kassen leegden voor ze ingelijfd werden door Maastricht. De dorpen lieten tennisbanen en voetbalvelden aanleggen om straks niet afhankelijk te worden van de goedgeefsheid van het stadhuis. Daardoor heeft Maastricht nu veel te veel velden en zalen en is saneren noodzakelijk.

Please follow and like us:
error
Op de hoogte blijven? Meld je hier aan voor de nieuwsbrief!

Partners

SportStroom helpt clubs mede bij het financieren en de uitvoering van energiebesparende maatregelen. Maar ook bij het aanvragen van subsidies.Clubbier helpt sportclubs om een inkoopcollectief voor tapbier te startenDe gemeente Zeewolde als oneerlijke concurrent en jachthaven exploitant