CAS moet zich op haar kerntaken richten

Op 27 maart jongstleden heeft het Internationaal Sport Tribunaal (CAS) in het Zwitserse Lausanne, formeel gereageerd op het vonnis van het Duitse Oberlandesgericht in München, in de zaak tussen schaatsster Claudia Pechstein en de International Schaatsunie (ISU).

Het CAS moet zich als arbiter gedragen en zich op basis van de voorgelegde casuïstiek, een rechtvaardig en een op de reglementen gebaseerd oordeel vellen.Dwang
De Duitse rechter heeft geoordeeld dat hij ontvankelijk is in het beoordelen van de door Pechstein aan hem voorgelegde zaak. Hij meent dat de arbitrageclausule in de overeenkomst tussen Pechstein en de ISU ‘onder dwang’ tot stand zou zijn gekomen omdat de ISU een economische machtspositie heeft binnen de sport die Pechstein als professional bedrijft.

Biologisch paspoort
Tevens heeft de rechter een oordeel gegeven over de waardering van het biologisch paspoort als bewijs voor het al dan niet hebben van afwijkende bloedwaarden c.q. het gebruik van doping door een sporter. Op grond van het ‘Strict Liability principle’ is het aan de sporter om bij een positieve test te bewijzen dat:

  • de testuitkomsten niet kloppen en/of
  • het onderzoek ondeugdelijk is en/of
  • een ‘verboden’ stof zonder zijn of haar medeweten of schuld in het lichaam is gekomen en/of
  • hij of zij dispensatie heeft voor het gebruik van bijvoorbeeld een medicijn

EVRM
Het zwaartepunt van de bewijslast, en daarmee het bewijsrisico, ligt dus bij de sporter. Naar de mening van sommige sportrechtjuristen – en de auteur – is dit in strijd met artikel 6 lid 2 van het EVRM (Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens) en de hierin vastgelegde onschuldpresumptie. Tevens is in artikel 6 lid 1 EVRM het recht neergelegd van eenieder op berechting door een onafhankelijke rechter. Arbitrage zoals door het CAS, is een buitengerechtelijke afdoening.

Bijl
Het CAS reageert op het oordeel van de Duitse rechter en stelt dat deze, door zich bevoegd te achten “de bijl aan de wortel van de sportrechtspraak legt” en dat daarmee de ‘breekbaarheid van de sportrechtspraak’ wordt ingekleurd. Echter, juist door deze arbitrage-discussie te voeren wordt die breekbaarheid in stand gehouden. Het CAS gaat voorbij aan het feit dat arbitrage geen grondrecht is maar voortvloeit uit een overeenkomst tussen partijen die onderhavig is aan de wettelijke bepalingen van het land waar deze is gesloten c.q. waarvoor de rechtskeuze is gemaakt.

Gemiste kans
De kritiek op het CAS richt zich op de samenstelling en het omgaan met het formele recht bij beslissingen. De reactie van het CAS is een gemiste kans en bevestigt dat het CAS zich meer bezig houdt met materiële, politieke discussies dan met het formele recht waarvoor zij is opgericht. De Duitse rechtbank stelt niet dat het CAS niet bevoegd zou zijn maar uitsluitend dat de overeenkomst tussen Pechstein en de ISU in strijd is met het mededingingsrecht. De legitimiteit van het CAS als Sportrechtspraak instituut wordt niet aangevallen. Het CAS voelt dat kennelijk wel zo, gezien de inhoud van haar reactie.

Rechtvaardig oordeel
Angst is in het recht een slechte raadgever. Het CAS zou zich als arbiter moeten gedragen en zich minder moeten aantrekken van deze discussie en op basis van de aan haar voorgelegde casuïstiek, een gewogen oordeel vellen dat rechtvaardig en gebaseerd dient te zijn op de reglementen en het gezond verstand.

Deze bijdrage is geschreven door Mr Remco Wortel van het Juridisch Sportloket, onderdeel van de sectie Sport en Recht van Vissers Advocatuur.


Please follow and like us:
error
Op de hoogte blijven? Meld je hier aan voor de nieuwsbrief!

Partners

SportStroom helpt clubs mede bij het financieren en de uitvoering van energiebesparende maatregelen. Maar ook bij het aanvragen van subsidies.Clubbier helpt sportclubs om een inkoopcollectief voor tapbier te startenDe gemeente Zeewolde als oneerlijke concurrent en jachthaven exploitant